Ambitie en zoeken

Pastoraal medewerkster zonder geloof! Zo omschrijf ik op het arbeidsbureau het beroep dat ik wil gaan beoefenen. De arbeidsconsulent weet niet wat ik bedoel. Ik kan het niet anders uitleggen.
Maatschappelijk werkster? vraagt ze.
Nee, zeg ik, dat is hulpverlening. Ik wil geen hulpverleenster zijn. Dat is een ongelijkwaardige relatie.

Midden jaren 80, ik ben net twintig.
Ik wil geen haren meer kappen. Wel naast mensen staan en zonder oordeel luisteren naar hun verhaal. Gewoon, er zijn. En soms een hart onder de riem steken, iets zeggen waar iemand mogelijk wat aan heeft. Zoals dat ook tijdens het kappen gebeurde. Wat mijn klanten overigens wonderbaarlijk pikten, tiener die ik was.

Een buddy, zonder dat mensen aids hoeven hebben, probeer ik nog. We komen er niet uit, de arbeidsconsulent en ik. Uiteindelijk kies ik voor de Sociale academie, Inrichtingswerk. Groepswerk, totaal het tegenover gestelde van wat ik eigenlijk wil!