Leren en ervaring

In 2000 werk ik vijftien jaar met plezier in de verstandelijk gehandicaptenzorg. Met een uitstapje van twee jaar in de jeugdopvang, Via vrijwilligster en (spel)begeleider naar leidinggevende. Hier leer ik communiceren. Ik moet me aanpassen aan de taal die cliënten en kinderen spreken, gebaren of uitstralen. Voelen, luisteren, intuïtie, stilte, observeren, aanraken, tekenen …gewoon, er zijn. Het afstemmen komt nauw. Anders is er geen contact. Kunnen we elkaar niet bereiken.

Supervisie! Dat komt dichter bij naast mensen staan dan hulpverlener zijn. Ik ben vanaf 2000 als trainer aan de slag bij Pameijer in Rotterdam en start Inzicht Uitzicht op als freelancer. Na een op zielsniveau ervaren leergang Persoonlijke ontwikkeling en interveniëren bij Van Veen en partners en de supervisieopleiding aan de HAN, word ik in 2002 begeleidingskundige.

In 2006 ga ik volledig als zelfstandige door met Inzicht Uitzicht.
Het verhaal achter het verhaal blijven vinden van de persoon in het systeem, zoals team, organisatie, gezin, maatschappij. De kleine persoonlijke verhalen die groot zijn. Omdat iemand het verschil kan maken in het eigen leven. En in dat van anderen. Ik ontdek het theater (Boal en Johnstone). Ik ga weer (toneel)spelen, zingen en (buurt)verhalen verzamelen.

Bij het Landelijk Expertisecentrum Sociale Interventie (LESI) wordt ik tussen 2008 en 2010 ondergedompeld in wetenschappelijke benaderingen van mens en maatschappij. De presentietheorie van prof. Baart en de normatieve professionalisering van prof. Kunneman intrigeren mij het meest. Ik volg de hele opleiding, maar ga niet voor de bul.

In 2014 haal ik geen voldoening meer uit trainen en coachen. Wat nu? Ik beland in een crisis en neem een sabbatical. Ik volg een eigen reis van de held. Met als uitkomst dat theater en spelen veel meer in beeld komt. In 2015 ga ik met Inzicht Uitzicht door als verhalenjutter, speler, spelbegeleider, projectmedewerker culturele evenementen en supervisor.